Διαβήτης
Διατροφικά αναγνωρίζονται 5 διαφορετικοί τύποι διαβήτη. Ο τύπος 1, όπου το άτομο εξαρτάται από τη χορήγηση ινσουλίνης και εμφανίζεται συνήθως σε νεαρή ηλικία. Ο τύπος 2, όπου το άτομο παράγει ινσουλίνη η οποία όμως δεν λειτουργεί σωστά κυτταρικά και εμφανίζεται συνήθως σε προχωρημένη ηλικία (ο τύπος 2 υποδιαιρείται σε παχύσαρκους και μη).
Ο τύπος 3 ονομάζεται «δευτερεύων διαβήτης» και εκεί συνήθως υπάρχουν παγκρεατικές και ορμονικές δυσλειτουργίες φαρμακογενικών, ναρκωτικών ή άλλων εθιστικών ουσιών που εμφανίζουν διαβητικά συμπτώματα, χρόνιος υποσιτισμός και γενετικά σύνδρομα. Ο τύπος 4 ονομάζεται «δυσλειτουργική ανοχή γλυκόζης», όπου τα επίπεδα του σακχάρου του αίματος κυμαίνονται μεταξύ των ομαλών και μη
ορίων στο αίμα και είναι συνήθως το προδιαβητικό στάδιο λόγω διατροφικών ελλείψεων και ινσουλινικής δυσλειτουργίας.
Ο τύπος 5 αφορά τα διαβητικά συμπτώματα που εμφανίζουν οι γυναίκες κατά την εγκυμοσύνη, λόγω της έλλειψης ενζύμων που εξαρτώνται από το μαγνήσιο και τη Β6 και μετατρέπουν το αμινοξύ τρυπτοφάνη στον νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη. Η έλλειψή τους στέλνει την τρυπτοφάνη σε διαφορετικό βιοχημικό μονοπάτι, όπου μετατρέπεται σε ξανθουρενικό οξύ.
Αυτό ενώνεται χημικά με την ινσουλίνη, την οποία αποβάλλει από το σώμα, δημιουργώντας διαβητικά συμπτώματα. Η χορήγηση μαγνησίου και Β6 συνήθως διορθώνει γρήγορα αυτό το πρόβλημα. Εκτός από τον τύπο 1, όπου ακόμη και εκεί η φυσικοπαθητική βοηθάει σημαντικά στη μείωση της εξάρτησης του ατόμου από τις ενέσεις ινσουλίνης με συγκεκριμένη διατροφολογική υποστήριξη, όλοι οι άλλοι διαβητικοί τύποι αντιμετωπίζονται και προληπτικά, σε πολλές περιπτώσεις με ικανοποιητικά αποτελέσματα.